چرا تصمیم گرفتم به دنیای بلاگنویسی برگردم؟
در دنیایی که توییتر، اینستاگرام و یوتیوب فضای غالب رسانههای اجتماعی را تشکیل میدهند، احساس میکنم چیزی ارزشمند در حال از دست رفتن است: عمق.
فضای کمعمق رسانههای اجتماعی
امروزه اکثر ما با سیلی از دادهها و اخبار مواجه هستیم. پستهای کوتاه، استوریهای چند ثانیهای، ویدیوهای کوتاه - همه طوری طراحی شدن که توجه ما رو برای لحظات کوتاهی جلب کنن و بعدش بریم سراغ محتوای بعدی. این فضا برای من واقعاً ناخوشایند شده.
چرا؟ چون عمیقاً معتقدم که:
کسب حجم بالای دادههای سطحی، جایگزین مناسبی برای درک عمیق نیست.
آنچه واقعاً دنبالش هستم
من ترجیح میدم به جای غرق شدن تو دریایی از اطلاعات پراکنده و گاه بیربط، روی دادههای عمیق و معنادار که مستقیماً با حوزه کاری و علایقم تو پروداکت منیجمنت و هوش مصنوعی مرتبط هستن، تمرکز کنم.
این بلاگ نتیجه همین خواسته است. جایی برای:
- کاوش عمیقتر در مفاهیم
- به اشتراک گذاشتن چالشهای واقعی در مسیر حرفهای
- انعکاس تجربیات روزانه به شکلی معنادار
- ثبت دانش و بینشهایی که در مسیر کاری به دست میآورم
تلاش مجدد برای بلاگنویسی
اعتراف میکنم، این اولین تلاش من برای راهاندازی بلاگ شخصی نیست. چندین بار سعی کردم، اما هر بار به دلایل مختلف - کمبود وقت، نداشتن انگیزه کافی، یا شاید نبود چارچوب مشخص - این مسیر ناتموم موند.
اما این بار فرق داره. امیدوارم با انگیزهای قویتر و دیدگاهی روشنتر، بتونم این فضا رو به مکانی برای تفکر عمیق و اشتراکگذاری ارزشمند تبدیل کنم.
چه چیزایی قراره اینجا بنویسم
تو این بلاگ از کارایی که انجام میدم، چالشهایی که باهاشون روبرو میشم، درسهایی که یاد میگیرم و دانشی که کسب میکنم، خواهم نوشت. تمرکزم روی حوزه مدیریت محصول، بهویژه محصولات مبتنی بر هوش مصنوعی، خواهد بود.
این فضا قراره بازتابی از مسیر حرفهای من باشه - با همه فراز و نشیبهاش، با همه پیچیدگیهاش، و البته با همه شگفتیهاش.
امیدوارم این سفر نه فقط برای من، بلکه برای شمایی که این کلمات رو میخونید هم ارزشمند باشه.